Ανατρέχοντας στο αρχείο μου [από το μαθητικό περιοδικό: 2 στην 7η. Πολιτιστικό Πρόγραμμα της σχολικής χρονιάς 2006-7] βρήκα κάτι Εξαιρετικό, Αισιόδοξο και Επίκαιρο.

Μακάρι οι εκπαιδευτικοί να είχαμε πολλές ανάλογες πράξεις/δράσεις/παρεμβάσεις και κείμενα.

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΜΟΥ.

Φίλη μαθήτρια, φίλε μαθητή, Θέλω να σου μιλήσω με τη μόνη γλώσσα που καταλαβαίνεις και εκτιμάς: με τη γλώσσα της καρδιάς και της αλήθειας. Έχω βγει στους δρόμους διεκδικώντας αξιοπρεπή μισθό κι ένα σχολείο δημόσιο, Δημοκρατικό, ελεύθερο, ένα σχολείο που να σ’ αγαπάει και να το αγαπάς.

Αγωνίζομαι γιατί δεν αντέχω το σφίξιμο στην καρδιά όταν σε αναγκάζω να καταπίνεις αμάσητες, ανούσιες πληροφορίες.

Θέλω να σε βοηθήσω να μορφωθείς και όχι να σε προετοιμάζω να ανταγωνιστείς το διπλανό σου για μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή στον προθάλαμο της ανεργίας.

Θέλω να σε καμαρώνω να δρας, να σκέφτεσαι, να εκφράζεσαι, να μου φέρνεις αντιρρήσεις με επιχειρήματα, να διεκδικείς, να ονειρεύεσαι και όχι να λογαριάζεις μόρια για τη σχολή από την οποία θα βρεις ευκολότερα δουλειά.

Αν σε ενοχλεί συστηματικά κάποιο παιδί, μην το κρατήσεις μυστικό αλλά πες το στους φίλους σου γιατί μόνος σου είσαι αδύνατος, μαζί είστε δυνατοί!

Θέλω να έρχεσαι στο σχολείο φρέσκος, ξεκούραστος, δυναμικός και όχι εξουθενωμένος από το κυνηγητό ανάμεσα στο σχολείο και τα φροντιστήρια.

Θέλω να με εμπιστεύεσαι γιατί έχουμε τους ίδιους στόχους κι όχι να με νιώθεις σαν δεσμοφύλακα των ονείρων σου.

Θέλω να ζεις τη νιότη σου, να έχεις ελεύθερο χρόνο, να αθλείσαι, να ερωτεύεσαι, να δημιουργείς, και όχι να συμβιβάζεσαι υποταγμένος, να ξεσπάς απελπισμένος ή να παραιτείσαι εξουθενωμένος.

Θέλω να σε κοιτάζω στα μάτια περήφανος και για τους δυο μας, όπως τώρα που παλεύουμε μαζί στον ωραίο αγώνα για μια πραγματικά δωρεάν δημόσια εκπαίδευση σε όλες της τις βαθμίδες.

Πιο συγκεκριμένα με τα αιτήματα του απεργιακού μου αγώνα:

Θέλω να ανοίξει ο δρόμος για την κατάργηση όλων των φραγμών, εξεταστικών και κοινωνικών. Άμεσο βήμα είναι να καταργηθεί η βάση του 10 για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που, εμείς οι δύο το ξέρουμε καλά ότι είναι αυθαίρετο μέτρο και έγινε για να στείλει χιλιάδες μαθητές στα ιδιωτικά Ι.Ε.Κ. και τα κολέγια.

Θέλω η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να είναι ελεύθερη.

Θέλω λιγότερους μαθητές σε κάθε τμήμα, για να μπορούμε να αναζητούμε παρέα τη γνώση με διάλογο και με βοήθεια σε όσους υστερούν.

Θέλω να πάψουν οι διαχωρισμοί σε «αμνούς και ερίφια». Γι’ αυτό διεκδικώ 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, μαζί και προσχολική, με προοπτική το ενιαίο 12χρονο σχολείο για όλα τα παιδιά με διδακτική ενίσχυση όσων αντιμετωπίζουν προβλήματα, αλλά και οικονομική ενίσχυση όλων των λαϊκών οικογενειών, για να μπορούν όλα τα παιδιά να το τελειώνουν.

Θέλω αύξηση στο μισθό μου, για να ζω με αξιοπρέπεια αλλά και για να έχω τις δυνάμεις να αφιερωθώ στο καθήκον μου απέναντί σου.

Θέλω να αυξηθούν οι κρατικές δαπάνες για την εκπαίδευση, τώρα, στο 5% του ΑΕΠ τουλάχιστον και να μην καταργηθεί η δημόσια εκπαίδευση, γιατί η Παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό κι όχι εμπόρευμα.

Θέλω να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος, που απαγορεύει τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, κατοχυρώνει νομικά τη δωρεάν παιδεία και συζητιέται τώρα στη Βουλή.

Θέλω να είμαι πλάι σου και να το θέλεις κι εσύ.

Ο ΑΠΕΡΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΣΟΥ

Για την αντιγραφή: Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ).

Advertisements
This entry was posted in Εκπαίδευση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s